برگشتن به ادبیات

دانلود پایان نامه ادبیات : فرهنگ تحليلي موضوعي آثار منثور شيخ احمد جامي

۷,۰۰۰ تومان

Continue Shopping
دسته: برچسب: , , , , , , , , , , , , , , , ,

توضیحات محصول

دانلود پایان نامه ادبیات :  فرهنگ تحليلي موضوعي آثار منثور شيخ احمد جامي

275ص

 

فهرست مطالب

عنوان                                                                                          صفحه

چکیده­ی فارسی

پیش گفتار………………………………………………………………………………………….. 7-1

نشانه­های اختصاری………………………………………………………………………………… 8

فصل اوّل: زندگی و مشرب عرفانی احمد………………………………………………….. 35-9

يادداشت­ها………………………………………………………………………………………. 38-36

فصل دوم: مدخل­ها …………………………………………………………………………… 271-39

ابدال……………………………………………………………………………………………….. 43-40

احسان…………………………………………………………………………………………….. 46-44

اخلاص…………………………………………………………………………………………… 51-47

ادب……………………………………………………………………………………………….. 58-52

بيداري…………………………………………………………………………………………….. 61-59

پير………………………………………………………………………………………………….. 66-62

تقوي………………………………………………………………………………………………. 70-67

تفويض……………………………………………………………………………………………. 73-71

توبه………………………………………………………………………………………………… 79-74

توحيد……………………………………………………………………………………………… 85-80

توفيق………………………………………………………………………………………………. 87-86

توكّل ……………………………………………………………………………………………… 93-88

جذبه………………………………………………………………………………………………. 97-94

حال ……………………………………………………………………………………………… 102-98

حرص…………………………………………………………………………………………… 106-103

حقيقت ………………………………………………………………………………………… 110-107

حيرت…………………………………………………………………………………………… 112-111

خانقاه ………………………………………………………………………………………….. 116-113

خوف……………………………………………………………………………………………. 121-117

درويش…………………………………………………………………………………………. 126-122

دنيا ……………………………………………………………………………………………… 130-127

دولت ………………………………………………………………………………………….. 132-131

رجا………………………………………………………………………………………………. 136-133

رحمت………………………………………………………………………………………….. 138-137

روح……………………………………………………………………………………………… 141-139

رياضت…………………………………………………………………………………………. 142-144

زهد……………………………………………………………………………………………… 151-145

سرّ (اسرار)…………………………………………………………………………………….. 155-152

سماع……………………………………………………………………………………………. 162-156

شريعت……………………………………………………………………………………………… 163

شكر……………………………………………………………………………………………… 167-164

صبر……………………………………………………………………………………………… 173-168

صوفي……………………………………………………………………………………………….. 174

طاعت…………………………………………………………………………………………… 177-174

طلب…………………………………………………………………………………………….. 181-178

عشق ……………………………………………………………………………………………. 187-182

عقل …………………………………………………………………………………………….. 190-188

علم ……………………………………………………………………………………………… 198-191

فقر………………………………………………………………………………………………. 203-199

قناعت…………………………………………………………………………………………… 207-204

كرامت …………………………………………………………………………………………. 214-208

كشش……………………………………………………………………………………………….. 215

مؤمن…………………………………………………………………………………………….. 218-215

مجاهدت ………………………………………………………………………………………. 222-219

محبّت…………………………………………………………………………………………… 229-223

مريد……………………………………………………………………………………………… 235-230

معرفت………………………………………………………………………………………….. 242-236

ناز……………………………………………………………………………………………….. 246-243

نصيحت ……………………………………………………………………………………….. 249-247

نفس ……………………………………………………………………………………………. 253-250

نياز…………………………………………………………………………………………………… 254

وجد ……………………………………………………………………………………………. 258-254

وقت…………………………………………………………………………………………….. 263-259

همّت………………………………………………………………………………………………… 264

هوي…………………………………………………………………………………………….. 266-264

يقين……………………………………………………………………………………………… 271-267

فهرست منابع و مآخذ………………………………………………………………………. 275-272

چکیده­ی انگلیسی

 

 

روش تحقیق:

روش کار در این تحقیق به شيوه­ي کتابخانه­ای است. ابتدا پس از مطالعه­ی اجمالی آثار شیخ احمد جام، پنجاه وشش واژه و اصطلاح عرفانی از آثار این عارف ژنده پیل استخراج و هر یک به عنوان یک مدخل در نظر گرفته شد. با توافق استاد محترم راهنما، چند تن از عارفان و صوفیان پیش و پس از احمد جام انتخاب گردید؛ از جمله خواجه عبدالله انصاری، احمد غزّالی، عین القضّات همدانی، ابوالقاسم قشیری و عزّالدّین کاشانی، سپس هر واژه و اصطلاح در آثار اين عارفان جستجو گردید؛ در هر مورد، نظر و دیدگاه نویسندگان آن، مورد بررسی و شناخت قرار گرفت و در ادامه، نظر شیخ احمد جام نیز از آثار وی استخراج و سپس در بیشتر موارد به نوعی مقایسه و نتیجه­گیری پرداخته شد. در ضمن در تعریف لغوی و اصطلاحی واژگان از نظرات بزرگان دیگری بجز افراد مذکور نیز استفاده شد تا اثر از ارزش و عمق بیشتری برخوردار گردد. در بعضي از مدخل­ها، مطلبي ذكر نشده و فقط به مدخل ديگري ارجاع داده شده است. دليل اين كار، اين است كه در آثار احمد جام، مدخل­هايي مانند درويش و صوفي، جذبه و كشش، حقيقت و شريعت و… با هم و در كنار هم آمده و شيخ به نوعي مقايسه پرداخته است؛ به اين دليل، ما آن دو را از يكديگر جدا كرده و در يك مدخل كه در ترتيب حروف الفبا پيش­تر قرار مي­گيرد، كامل توضيح داده­ايم و در مدخل ديگر فقط مطلب را به مدخل پيشين ارجاع داده­ايم.

ناگفته نماند كه کار در زمینه­ي آثار منثور عرفانی احمد جام، بسیار گسترده و مستلزم وقت طولانی بود و نیز به دلیل عدم دسترسی به همه­ی آثار این عارف شهیر با موافقت استاد محترم راهنما، این جستجو و تفحّص در چهار اثر شیخ بزرگوار شامل مفتاح النجات، انس‌التّائبین، روضه المذنبین و سراج السّائرین انجام گرفت.


ساختار پایان نامه:

پایان­نامه­ی حاضر علاوه بر پیش گفتار، شامل دو فصل کلّی است که در فصل اوّل، زندگی نامه، آثار، ویژگی­های نثر در سده­ی پنجم و ششم هجری و مشرب عرفانی و… را در برمی­گیرد. در فصل دوم، پنجاه و شش اصطلاح عرفانی که از آثار شیخ احمد استخراج، به ترتیب حروف الفبا تنظیم و مرتّب شده و در پایان هم فهرست منابع و مآخذ ذکر شده است.

امید است که این اثر با وجود کاستی­ها و عیب­ها توانسته باشد گامی هر چند کوتاه در راه شناخت جایگاه عارف جلیل القدر شیخ احمد جام و آثار وی برداشته باشد؛ لذا با اعتذار تمام، امیدوارم عذر نگارنده از جهت نقایص احتمالی، مسموع واقع افتد.

 

 

 

فصل اوّل

زندگي و مشرب عرفاني شيخ احمد جامي

 

 

 

 

 

 

 

باسمه تعالي

ستاره­اي بدرخشيد:

شيخ الاسلام معين الدّين ابونصر احمدبن ابوالحسن احمد معروف به «ژنده پيل» و «شيخ جام»از عارفان نيمه ي دوم سده ي پنجم و نيمه ي نخست سده ي ششم، به سال 440 هـ . ق ( 398 هـ .ش) در روستاي نامق از توابع ترشيز( كاشمر) در خراسان ديده به جهان گشود.

 

نام و نسب:

سلسله نسب وي به جرير بن عبدالله بجلي صحابي معروف مي رسد. كنيه ي او ابونصر بود كه به مناسبت نام يكي از فرزندانش اختيار كرده است. لقب هاي وي عبارت اند از:« شيخ الاسلام، قدوة الابدال، شهاب الدين، قطب الاوتاد، سلطان الاوليا، معين الملة و الدين ، پير جام و ژنده پيل» ( فاضل، 1382: 37) . در باب شهرت او به « ژنده پيل » بايد گفت: لفظ «ژنده» ( با فتح اول) در زبان فارسي به معني بزرگ، مهيب، عظيم، شگرف، با صلابت و كلان است، و از اين رهگذر دور نيست كه شيخ احمد را يا به جهت ظاهري يعني بلند بالايي، زورمندي و درشتي جثه و اندام، يا از نظر عظمت و والايي درجه و مقامش در راهبري راهروان از جهت معنوي و عرفاني، و يا شايد به لحاظ اين كه در پند و نصيحت و تذكير سالكان و روندگان طريقت و تصفيه و تهذيب و ارشاد نابسامانان، بسيار سختگير و بي مهابا بوده است، به اين اسم ملقب شده است. گفته شده كه اجدادش از عشيره بجيله در روزگار پيشين به ايران كوچ كرده بودند و ابوالحسن، پدر احمد، در نامق سكونت اختيار كرد. به همين سبب وي  و به مناسبت زادگاهش « نامق» او را نامقي و پس از انتقال به « جام» او را نامقي جامي خواندند. ( ر. ك: همان: 38) [1]

 


كودكي، جواني و توبه:

سرآغاز ظهور و نشأت شيخ احمد و آغاز حركت هاي تعليمي و ارشادي وي در هاله ي غليظي از افسانه هاي خيالي و روايت هاي عجيب و غريب پوشيده شده و به خصوص درباره ي دوران كودكي و عهد جواني وي، سخنان عجيبي پرداخته و روايت هايي نامعقول و غير منطقي نقل شده است كه بسياري از آن ها، ادّعاهايي پوچ و بي اساس است كه عدّه اي از مريدان متعصب او همچون سديدالدين محمد غزنوي نقل كرده اند.( همان: 39)

در بين صوفيه كساني بودند كه در واقع از دنيا – دنياي  بي بند و باري خويش – به تصوف مي گريختند. ابراهيم ادهم و شبلي حكومت را رها كردند، شقيق بلخي مشغله ي تجارت را رها كرد، ابو محمد سنبكي از راهزني توبه كرد و شيخ احمد جام هم گويند از شراب خواري و تبهكاري خويش به تصوف گريخت. ( ر.ك:زرين كوب، 1385: 166)

جواني شيخ احمد تا هنگام توبه در عشق و شراب و مستي گذشت. او با گروهي از دوستان و همسالان فاسد و ميگسار خويش، حلقه اي داشت كه به نوبت گرد هم مي آمدند و باده گساري مي كردند. اين دوستان هم پياله، در سال هاي پس از توبه نيز گاه مزاحم شيخ مي شدندو شيخ را منغّص عيش خود مي دانستند. گويند:«شبي در حلقه ي ياران، كرامتي مشاهده كرد كه شراب او مبدّل به شربت شد، او از اين حادثه، هوشيار و بيدار دل شد و از دوستان گذشته خويش كناره گرفت و روي به عبادت و دينداري نهاد» ( زنگنه قاسم آبادي. 1384: 68) [2]

پيش از توبه، به گفته ي خود شيخ احمد در كتاب سراج السائرين، او حتي دو ركعت نماز كامل نمي توانسته به جا بياورد. « بيست و دو ساله بودم كه توبه كردم،… و از انواع علوم هيچ چيز ندانستم، و الحمد برنتوانستم خواند و دو ركعت نماز راست نتوانستم كرد.» ( جامي نامقي ب ، 1368: 1)

او پس از توبه مدت دوازده سال در كوه نامق و سپس شش سال در كوه بزد درخلوت و انزوا گذراند و پس از آن گويي سفر من الحق الي الخلق را آغاز كرد و براي ارشاد وتوبه گناه دادن گناهان به ميان مردم بازگشت.

او از توبه فرماياني بود كه ابتدا خودش فضيلت توبه ي خالصانه را دريافته بود. او براي تقويت مفهوم توبه در ذهن شنونده و خواننده، جاي جاي در مجالس و تصانيف خود به مضامين دلكش و حكاياتي شورانگيز متوسل مي شود.

احمد جام در مقاله هاي ارزشمندي از توبه و گرانبهايي آن بسيار سخن رانده است. او تن توبه كنندگان را به اسبي نو زين مانند مي كند كه نيازمند به مراقبت رايض وتعهد و تربيت وي است. « تن تائب همچون اسبي نوزين است، اگر رايضي وي را بر زين و لگام راست كند، روز حرب گاه خطا نكند، هم نظاره ميدان را شايد و هم غنيمت را شايد و هم هزيمت را. اما اگر اسب ، رياضت نيافته باشد، سركشي كند … .» ( جامي نامقي الف ، 1368: 47)

او در چند اثر خويش بابي جداگانه به مبحث توبه اختصاص داده است. از جمله روضة المذنبين و جنة المشتاقين( باب چهارم)، سراج السائرين (باب ششم)، مفتاح النجات( باب سوم) و حتي كتاب انس التائبين را به پاس خاطر توبه كنندگان و به درخواست آنان نگاشته است.[3]

 

اعقاب و فرزندان:

برخلاف نظر بعضي از صوفيه كه ازدواج را نهي مي كردند، شيخ احمد جام چهار بار ازدواج كرده و تعداد زنان او را هشت نفر ذكر كرده اند. ( ر.ك : فاضل، 1383: 149) افراد خانواده ي وسيع شيخ احمد كه بيشترشان عنوان « خواجه» و شهرت « جامي» يا «جامي الاحمدي» داشته اند، غالباً از زاهدان پاك رو و پارسا مردان و عارفان پاكيزه سيرت عصر خويش بوده و به «مشايخ جام» حسن شهرت يافته اند. شيخ جام سي و نه پسر و سه دختر داشته و پس از مرگ آن بزرگوار، چهارده پسر از او باقي مانده است: 1- شيخ ظهير الدين عيسي. 2- عبدالرشيد. 3- جمال الدين ابوالفتح. 4- قطب الدين محمد. 5- صفي الدين محمود.6- ضياء الدين يوسف. 7- شمس الدين مطهر. 8- برهان الدين نصير. 9- فخر الدين ابوالحسن. 10- عميدالدين عبدالله. 11- نجم الدين ابوبكر. 12- بدرالدين ساعد. 13- شهاب الدين اسماعيل. 14- عمادالدين عبدالرحيم.( ر. ك : معصوم شيرازي، بي تا: 2/586)

اعقاب شيخ احمد، پس از جدّ خود در خراسان، فارس و ساير نقاط ايران و همچنين در كشور هاي افغانستان، هند و پاكستان علاوه بر داشتن سمت ارزشمند ارشاد و راهبري خلق به لحاظ زهد و ورع بسيار و اشتهار واقعي و وارستگي و طهارت نفس، اعتباري زايدالوصف داشته اند. بسياري از آنان به سبب شهرت و اعتبار شيخ جام غالباً به حرمت و عزّت و گاهي هم به مقامات سياسي رسيده­اند(ر.ك: كياني، 1380: 323).

 

مذهب:

مؤلّفان برخي از منابع كوشيده­اند كه احمد جام را شيعي مذهب معرّفي كنند؛ از جمله آن­ها« قاضي نورالله شوشتري مؤلّف روضات الجنات في احوال العلما و السادات است. او در جلد يكم كتاب، صفحه هشتاد شيخ جام را شيعي معرفي مي كند. و صاحبان اعيان شيعي و ريحانةالادب نيز شيخ احمد را در شمار رجال شيعي ذكر كرده اند . اوّلاً با توجه به اين كه اصولاً مردان بزرگ صوفيه و مشايخ آزاد انديش اين طريقت در مباحث شرعي، خود را چشم بسته در قيد تابعيت از مصدر و مرجع به خصوصي درنمي آورده، بلكه با جمع بين آرا و سخنان بزرگان مذاهب به مصلحت حال و مقتضاي مقام عمل مي كرده اند. دوم اين كه شيخ احمد از نظر تفكر، ابتكار را مي ستايدو از محصور شدن در محدوده رسوم كهنه و معتقدات بي اساس گذشتگان بيزار و گريزان و به اصل صلح با تمام ملل و مذاهب ديگر معتقد است و به گبر و يهود و ترسا و بت پرست و مسلمان يكسان مي نگرد. « مطيع هرجا كه باشد عزيز است، اگر چه در ميان گبر و جهود و ترسا است و بدكار هركجا كه هست بدكار است اگر در كعبه است.» ( جامي نامقي ب ، 1368: 17)

سوم اين كه او همه جا با استشهاد به آيات و استناد به احاديث و روايات و ذكر تمثيل و قصه هاي دل انگيز ديني و عرفاني همواره در پي آشتي بين دين و عرفان است و مكتب خود را هوشيارانه به دين و مذهب نزديك مي كند. او در واقع خواهان تفكيك تصوف مذهبي است از تصوفي كه به نوعي رنگ تشكيك يا الحاد داشته است. كلام او بر پايه ي قرآن و سنت و بر مبناي شريعت در مفهوم صوفيانه استوار است.

اينك با اين مقدّمه اگر شيخ احمد جام را يك سنّي معتقد و نسبت به عقايد شيعه با نظري منصفانه برشماريم كاملاً پذيرفتني است البته بايد يادآور شدكه او در ميان مذاهب چهارگانه تسنّن بدون ترديد پيرو طريقه ابوحنيفه نعمان بن ثابت ( م 150 هـ .ق) بوده است. ( ر.ك: فاضل: 1372: 112- 99)

 

 

خصوصيّات ظاهري:

با توجه به اين كه نژاد شيخ احمد را عرب و جدّ اعلاي او را جرير بن عبدالله بجلي از صحابه ي پيامبر (ص) دانسته اند، او فردي بلند قامت و نيرومند و دلير بوده چنان كه در زادگاه خويش – نامق –  بر همه­ي همسالان خود برتري داشته است. موي سر و محاسنش ميگون و چشمانش شهلا و روي هم رفته رنگ و روي ظاهري او به عرب ها شباهت كاملي نداشت. چنان كه گفته شد شايد لقب ژنده پيل را به مناسبت همين اندام كشيده و توانمند و موافق با رفتار خشم آلود و تندش به او داده اند( ر. ك: غزنوي، 1340: 9).

 

 

معلومات شيخ:

بااين كه والدين و خويشاوندان شيخ احمد زراعت پيشه بوده و شيخ مدعي است كه حتي خواندن و نوشتن را به او نياموخته اند، ولي از جست و جو و كاوش در مقالات و مجالس او نيك پيداست كه شيخ در دوران طولاني گوشه نشيني، به موازات تربيت نفس و رياضت، به مطالعه در زندگي پيامبران و تفحّص در آثار مفسّران و متكلمان سرگرم بوده و احوال زاهدان، صالحان و مشايخ صوفيه را با حوصله ي تمام از نظر گذرانيده است.

اشتمال آثار وي با آيات و بازتاب مباحث الهيه در آن و استناد به اقوال و آراي مفسران بزرگ، آگاهي او بر مراتب عرفان و اخبار و قصه هايي از احوال پيروان راستين و استشهاد وي به شعر شاعران و امثال و حكم گران بهاي زبان فارسي و نيز شيوه ي استادانه ي وي در انتخاب واژه هاي اصيل و اصطلاحات سره و پاكيزه ي زبان فارسي از جمله قرايني است كه حاكي از اين مي تواند باشد كه اگرچه شيخ احمد در ابتداي عمر به مكتب نرفت و خط ننوشت، اما در اين فرصت مساعد و طولاني به يقين سرگرم مطالعه و تحقيق بوده و با خودآموزي در آن تربيت كده ي روحاني و انسان ساز، توانسته به مراتب بالا و والايي از آگاهي و شناخت برسد.( ر.ك: همان: 2- 91) [4]

 

 

سفرها:

با گذشت چهل سال از عمر شيخ احمد و در حالي كه از پس گوشه نشيني و عزلت به پالودگي و صفا رسيده بود به نيت تعليم و هدايت گمراهان و پند و موعظه ي تبهكاران به ميان مردم آمد.

او به منظور آشنايي بيشتر با مردم، به سير در اطراف سرزمين ها و صحبت با گروه هاي مختلف پرداخت و سفرهاي متفاوتي كرد.

نخستين جايي كه شيخ انتخاب كرد، سرخس بود. در آن شهر ابتدا منزلت او براي مردم ناشناخته بود ولي پس از افازه ي فيض به تدريج شهرت يافت و پيرواني فراهم آورد. از آن جا به روستاي معدآباد( نزديك تربت جام كنوني) رفت و آن جا مقيم شد و به تعليم شاگردان و تأليف كتاب و ارشاد مردم پرداخت. شيخ همچنين به تايباد، بيهق، نيشابور، هرات، مرو، زورآباد، باخرز و بسطام سفرهايي داشته و در پايان عمر نيز سفري به مكه داشت. ( ر.ك: زنگنه قاسم آبادي، 1384: 68) در خلال اين سفر ها، نفوذي كم نظير در طبقات مردم به دست آورد و مردمان گروه گروه با ارادت قلبي و خلوص نيت بر او گرد آمدند.[5]

 

آثار:

با توجه به اين كه نسب شيخ به عرب مي رسد و در عصر او زبان عربي در ميان صوفيان و عرفا رواج داشته است، اما نكته ي جالب توجه اين كه شيخ احمد هيچ اثري به زبان عربي نداردو اصلاً ادّعايي در عربي داني نداشته است و همه ي كتاب هاي او به زبان فارسي نگارش يافته است چنان كه تذكره ها و كتاب هاي گوناگون بر مي آيد، او در مجموع يك رساله و دوازده كتاب به نثر داردكه در ذيل مختصراً به آن ها اشاره مي كنيم:

  • رساله­ي سمرقنديه: اين رساله مختصر و فشرده، مشتمل بر نامه هاي شيخ احمد است كه در پاسخ پرسش هايي كه از جانب مريدان و معتقدان وي به خصوص از شهر سمرقند براي او فرستاده مي شده، نگاشته است.

2- انس التّائبين: عنوان كامل اين كتاب « انس التائبين و صراط الله المبين» است. البته در برخي از تذكره ها انيس التائبين ضبط شده است. تاريخ نگارشي آن دقيقاً مشخص نيست. ولي با استناد در دو اثر مفتاح النجاة و بحار الحقيقه از آثار شيخ، درباره ي اين كتاب آمده مي توان آن را مربوط به اواخر سده ي پنجم و يا سال هاي نخستين سده ي ششم هجري دانست. در علت تصنيف اين كتاب آمده است كه پس از ارشاد شيخ احمد، عدهّ ي بسياري از جوانان با شنيدن سخنان شيخ و اندرز هاي دلنشين او، توبه كردند و اين كتاب بنا بر خواست اين گروه نوشته شد. اهتمام شيخ پس از مبحث توبه، بيشترموقوف بر مباحث صوفيانه و توضيح و تعريف اصطلاحات عرفاني و تبيين مسايل اعتقادي متصوفه و شرح نكته ها و اشاره هاي لطيف عارفان و وصف جلوه هاي گوناگون عرفان اسلامي است. لذا او در اين كتاب به بحث در «مسايل شرعي» نمي پردازد.

در جايي شيخ هدف خود را از نگارش كتاب اين گونه بيان مي­كند: « كساني هستند كه در راه بدعت افتاده­اند، و نمي دانند كه در راه بدعت مي روند، مقصود ايشان نه بدعت است، اين عذر از بهر ايشان مي خواهيم و اين كتاب را از بهر ايشان مي كنيم تا بو كه در نگرند و درانديشند و بازگردند… ما اين كتاب را از بهر سود ايشان مي كنيم نه از براي زيان ايشان.» ( جامي نامقي، الف 1368: 11)

انس التائبين متني است صوفيانه با نثري نرم، پخته و روان، آميخته با چاشني مطبوع و دلپذير از اصطلاحات و تركيب هاي شيرين متداول در محاوره ي مردم خراسان. لحن منبري و شيوه ي خطابي شيخ در بيان مطالب اين كتاب تأييدي است بر قبول اين نظر كه كتاب بايد از « امالي» شيخ باشد يعني شاگردان و مريدان از مجالس شيخ كه عمده ي آن ها به صورت سؤال و جواب در بحثي آزاد ترتيب ميافته، يادداشت بر مي گرفته و سپس در فرصتي مناسب آن ها را مرتب كرده و مي نوشتند و البته براي اصلاح نيز يك بار ديگر براي شيخ خوانده مي شده است.

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “دانلود پایان نامه ادبیات : فرهنگ تحليلي موضوعي آثار منثور شيخ احمد جامي”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *